Ομιλία Δημάρχου Τροιζήνας

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΤΡΟΙΖΗΝΑΣ ΙΩΑΝΝΗ ΣΑΜΠΑΝΗ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗΣ
ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΦΙΛΙΑΣ – ΔΗΜΟΥ ΤΡΟΙΖΗΝΑΣ

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΚΥΚΚΟΥ 23 ΜΑΙΟΥ 2009

Αιδεσιμότατε, έντιμε κ. Υπουργέ, αξιότιμη κα Πρόξενε, έντιμε κ. Βουλευτή, αγαπητέ μου συνάδελφε στην αυτοδιοίκηση-αγαπητέ μου Δήμαρχε, κ. Υποδιοικητή της ΕΛΔΥΚ, κ. εκπρόσωποι των κομμάτων, αγαπητοί συνάδελφοι της αυτοδιοίκησης, αγαπητοί αδελφοί Κύπριοι, αδελφοί Φιλιώτες,

Συγχωρέστε μου τη συγκίνηση. Αισθάνομαι τούτη την ώρα, αφενός επειδή μεταφέρω βαριά κληρονομιά της ιδιαίτερής μου πατρίδας, αλλά περισσότερο γιατί άκουσα αυτούς τους φιλοφρονητικούς λόγους από τον αδελφό Κοινοτάρχη Φιλιάς και από τον κ. Ανδρέα Πρωτοπαπά, αισθάνομαι σαν ένας μικρόσωμος άνθρωπος αυτή την ώρα μπροστά σας, ο οποίος έχει περιβληθεί ένα μεγαλύτερο για το μέγεθος του ένδυμα και διαστελλόμενος πρέπει να το φτάσει. Είναι πραγματικά τα λόγια που απευθύνατε συγκινητικά, είναι τέτοια τα λόγια που διερωτόμαστε, αν μπορούμε εμείς να ανταποκριθούμε στους χαρακτηρισμούς που η ευγενική σας ψυχή εξέφρασε.

Όμως υπάρχει μια λέξη, στην οποία επιτύχατε ακριβώς. Αδελφέ Πρόεδρε, μας ονομάσατε αδελφούς και πραγματικά αποκτήσατε αδελφούς. Αποκτήσατε αδελφούς και για μας ό,τι είναι δικό σας μεγάλο ζήτημα είναι πρώτη  προτεραιότητα. Έγινε για μας πρώτη προτεραιότητα. Και το μέγα ζήτημα, όπως το εκφράσατε κ. Πρόεδρε, είναι το εθνικό θέμα της Κύπρου μας. Είναι ο τρόπος με τον οποίο η Κύπρος δεν θα έχει κατεχόμενη ζώνη. Είναι ο τρόπος με τον οποίο η Φιλιά θα είναι ελεύθερη. Είναι ο τρόπος με τον οποίο θα επισκεφθούμε τη Φιλιά και θα γιορτάσουμε μαζί στην πλατεία του χωριού σας. Τούτος είναι και ο βασικός σκοπός της αδελφοποίησης μεταξύ της Κοινότητας Φιλιάς και του Δήμου Τροιζήνας. Από την πρώτη στιγμή, από την επιστολή που λάβαμε από τον αδελφό Κοινοτάρχη της Φιλιάς, ετέθη αυτό το ζήτημα ως κυρίαρχο, ως ο σκοπός της αδελφοποίησης εννοώ και από το διατακτικό τμήμα της απόφασης του Κοινοτικού Συμβουλίου, αλλά και από την θερμή συζήτηση που έγινε στο Δημοτικό Συμβούλιο, στο Δημοτικό Συμβούλιο της Τροιζήνας, αυτό το θέμα κυριάρχησε. Αυτός ο σκοπός κυριάρχησε. Ο σκοπός της απελευθέρωσης της κατεχόμενης ζώνης της Κύπρου.

Βεβαίως, όπως συνομολογήσαμε στο πρωτόκολλο αδελφοποίησης που συνυπογράψαμε στην Τροιζήνα, όπως αναφέρεται στις αποφάσεις του Κοινοτικού σας και του Δημοτικού μας Συμβουλίου, καλούμαστε, πέραν του σκοπού αυτού, να υπηρετήσουμε και άλλο σκοπό, να υπηρετήσουμε τις πανανθρώπινες αξίες, τις αξίες οι οποίες είναι κοινός στόχος παγκόσμια και αυτός ο κοινός στόχος είναι το σημείο στο οποίο συμφωνούν, το σημείο το οποίο συνομολογούν όλοι οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης ανά τον κόσμο οι οποίοι αδελφοποιούνται. Όλες οι πόλεις ανά τον κόσμο οι οποίες αδελφοποιούνται, θέτουν ως κοινούς στόχους τις πανανθρώπινες αξίες. Τις περιγράψατε κ. Πρόεδρε, είναι η ελευθερία, είναι η ελευθερία των συνειδήσεων και των λαών, είναι η δημοκρατία, είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα, είναι η δικαιοσύνη, είναι η ανάπτυξη του πολιτισμού, είναι η καλλιέργεια όλων των αρετών με κορυφαία την αγάπη. Και αυτές οι πανανθρώπινες αξίες θα γίνουν αντικείμενα των δικών μας προσπαθειών.

Όμως, όσο μέγας και αν είναι ο σκοπός αυτός της υπηρεσίας, της υπηρέτησης, της προσπάθειας για ανάπτυξη των πανανθρώπινων τούτων αξιών, όσο μέγας και αν είναι, ο άλλος σκοπός της απελευθέρωσης της κατεχόμενης ζώνης της μεγαλονήσου μας είναι ιερός. Και βεβαίως εμείς δεν θα κάνουμε εξωτερική πολιτική, δεν θα χαράξουμε εξωτερική πολιτική, βεβαίως εμείς δεν θα υποκαταστήσουμε τις Κυβερνήσεις των χωρών μας. Όμως, με τις ταπεινές μας δυνάμεις, αλλά και με το υψηλό μας φρόνιμα θα επιχειρήσουμε να αναδείξουμε το πρόβλημα, το εθνικό πρόβλημα της μεγαλονήσου, της Κύπρου μας, να το αναδείξουμε σε δίχτυα μεγάλων κυρίως Ευρωπαϊκών Δήμων, στα οποία από κοινού θα συμμετάσχουμε.

Αυτός αδελφοί εκτιμώ ότι θα είναι ο ουσιαστικότερος σκοπός της αδελφοποίησης. Και πιστεύω ότι με αυτό τον τρόπο θα δώσουμε ερείσματα και στις Κυβερνήσεις μας. Γιατί, φανταστείτε οι κυβερνήσεις να κυβερνούν λαούς, οι οποίοι να εφησυχάζουν, να παραβλέπουν το εθνικό μας θέμα, να μένουμε εμείς οι λαοί χαμένοι στον ευδαιμονισμό της ζωής, να ξεχνούμε τη σφαγή που έγινε με την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο. Αυτές οι κυβερνήσεις, αυτοί οι Πρόεδροι Δημοκρατίας, αυτός ο Πρωθυπουργός, αυτοί οι Υπουργοί Εξωτερικών, με ποιο έρεισμα θα διεκδικήσουν τα δίκαια μας; Όταν όμως, εμείς δηλώνουμε κάτω από αυτούς, ότι είμαστε έτοιμοι να δώσουμε και τη ζωή μας ακόμα αν χρειαστεί, όπως το λέω, έτοιμοι να δώσουμε και τη ζωή μας, οι κυβερνώντες έχουν ερείσματα, η ψυχή τους οπλίζεται. Και πιστεύω ότι η ψυχή είναι η ατμομηχανή, αυτή κινεί τα πάντα. Όταν ο Υπουργός μου έχει έρεισμα μέσα του πηγαίνει αλλιώς στην διαπραγμάτευση. Γι΄ αυτό, επειδή πιστεύω στον πατριωτισμό των πολιτικών μας, νομίζω ότι πρέπει να τους οπλίσουμε με αυτή τη δύναμη.

Αξιότιμε κ. Υπουργέ των Εσωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, αποτελεί για μας μέγιστη τιμή η παρουσία σας απόψε στη τελετή της υπογραφής του πρωτοκόλλου αδελφοποίησης μεταξύ της Κοινότητας Φιλιάς και του Δήμου μας. Σας ευχαριστούμε ολόψυχα. Πραγματικά οι λέξεις είναι δύσκολο να μπουν η μια δίπλα στην άλλη για να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας.

Ευχαριστούμε όλους σας, ιδιαιτέρως θέλω να ευχαριστήσω τον Κοινοτάρχη της Φιλιάς για την αγάπη του, για την μέριμνά του, για την φιλοπατρία του, η οποία μας εμπνέει, για τους εμπνευσμένους λόγους, τους οποίους απήγγειλε και στην Τροιζήνα και εδώ, οι οποίοι είναι για μας ορόσημα. Αγαπητέ μου Πρόεδρε, είμαι νεότερός σας. Είμαι βέβαιος ότι ποτέ δεν θα σας φτάσω. Όμως σας δίνω τον λόγο μου ότι θα προσπαθήσω να σας μοιάσω. Θέλω να ευχαριστήσω όλα τα Μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου της Φιλιάς για την ομόφωνη τιμητική απόφασή τους να αδελφοποιηθούμε.
Ιδιαιτέρως θέλω να ευχαριστήσω τον πρώην Πρόεδρο της Κοινότητας Φιλιάς, τον αγωνιστή του πιο πρόσφατου εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του Ελληνισμού, του αγώνα του 55-59, τον κ. Κώστα Αλουπό, ο οποίος εργάστηκε για δυο δεκαετίες στα μέρη μας και στον οποίο ανήκει η πατρότητα της ιδέας της αδελφοποίησής μας. Θέλω να τον ευχαριστήσω και για ένα λόγο ακόμη που δεν θα κουράζομαι να τον λέω, για τον λόγο ότι για 20 χρόνια αποτέλεσε για μας στην Τροιζηνία, στην έδρα του Δήμου μας στον Γαλατά, υπόδειγμα Έλληνα πατριώτη, οικογενειάρχη, πατέρα.
Αγαπημένοι μου αδελφοί, σήμερα το πρωί επισκεφθήκαμε μνημεία, στα οποία όλος ο Ελληνισμός πρέπει να αποδίδει τιμή. Τον Τύμβο της Μακεδονίτισσας, τις Κεντρικές Φυλακές, τα κελιά, τα κελιά των μελλοθάνατων, την αγχόνη, τα Φυλακισμένα Μνήματα. Εκεί, παρότι έβλεπα ότι έλαμπε ο ήλιος, τα μάτια μου είχαν σκοτιστεί. Μεγάλη Παρασκευή είχα στη ψυχή μου. Εκεί είδα και τους συμπολίτες μου που συμμετέχουν στην αποστολή να διακατέχονται από τον απόλυτο σεβασμό, τον απόλυτο σεβασμό, δεν το είχα ξαναδεί αυτό. Άκρα σιωπή και συγκίνηση επικρατούσε. Αυτοί οι ήρωες έγραψαν με το αίμα τους, καθαγίασαν με το αίμα τους τις έννοιες της ελευθερίας και της πατρίδας. Ειδικά για την πατρίδα σκέφτηκα εκεί…, η οποία δεν είναι απτό πράγμα, την πατρίδα πού να την αναζητήσει κανείς, ποια είναι η πατρίδα; Είπα μέσα μου, πατρίδα είναι αυτή, για την οποία έχυσαν το αίμα τους αυτοί οι άνθρωποι. Αυτό είναι πατρίδα. Η Ελλάδα, η Κύπρος, η πατρίδα μας, ο Ελληνισμός μας, αυτά είναι, εκεί παίρνει ουσιαστικό περιεχόμενο.
Αυτοί οι ήρωες έγραψαν με το αίμα τους διαθήκη, με κληρονόμους εμάς, διαθέτες οι ήρωες, κληρονόμοι εμείς, κληρονόμοι μιας βαριάς κληρονομιάς, μιας ιδιότυπης σκυταλοδρομίας, στην οποία εμείς παίρνουμε τη σκυτάλη και στην οποία εμείς οφείλουμε να δώσουμε τη σκυτάλη στους επιγόνους μας. Είναι χρέος μας αυτό και πραγματικά αυτό το χρέος το αισθανθήκαμε βαρύ. Εκεί σ΄ αυτό το χώρο ένας κόμπος πιάνει το λαιμό του ανθρώπου και δέστε μετά από λίγα δευτερόλεπτα μόλις, ένα εθνικό φρόνιμα κατακλύζει τη ψυχή του ανθρώπου. Υπόκειται ο άνθρωπος σε μια εθνική ανάταση και μ΄ αυτό τον τρόπο οι ήρωες μας δίνουν τη σκυτάλη σε μας με μια δύναμη. Είμαι βέβαιος πως όσο και αν ολιγωρήσουμε εμείς, αυτή η δύναμη θα μας οδηγήσει μπροστά, το αισθάνομαι, το πιστεύω.

Αγαπημένοι μου αδελφοί, φοβούμαι ότι σας κουράζω, αλλά, θέλω να σας πω ότι, και μείς, όπως ο Κοινοτάρχης, ο αδελφός Κοινοτάρχης της Φιλιάς είπε, αφού πρώτος αυτός πάει στη Φιλιά, θα μας προσκαλέσει και θα έρθουμε ως άλλος Θησέας, έτσι και εγώ λέω ότι, εγώ και όλοι οι επισκέπτες σας, όλα τα μέλη της αντιπροσωπείας απ΄ την Τροιζήνα, αμέσως μόλις φύγουμε απ’ εδώ, θα πάμε, και ανυπομονώ να το κάνω, να αναρτήσουμε στα ανατολικά και τα δυτικά όρια του μακρόστενου δήμου μας, του μακροσκελούς, του επιμήκους δήμου μας, να αναρτήσουμε πινακίδες, όπου θα λέμε ότι είμαστε αδελφοί σας, ότι ο Δήμος Τροιζήνας είναι αδελφοποιημένος με την Κοινότητα Φιλιάς και κάτω ακριβώς θα βάλουμε και μια άλλη μικρότερη επιγραφή, χωριστή όμως, που θα λέει ότι η Φιλιά σήμερα είναι στην κατεχόμενη ζώνη. Αυτή την επιγραφή προσεύχομαι στο θεό και εύχομαι μέσα απ΄ την καρδιά μου πολύ γρήγορα να την κατεβάσουμε και να σηκώσουμε το άσπρο πανί να έρθουμε κοντά σας.

Σας ευχαριστώ μέσα απ΄ την καρδιά μου.